• Сайт города Волковыска - новости города, района, Беларуси.

Люстрадзён на сёньня

Люстрадзён на сёньня

19 верасня 1888 г. у Ваўкавыску нарадзіўся вядомы рускі савецкі пісьменнік Усевалад Міканоравіч ІВАНОЎ.

Бацька служыў у павятовым вучылішчы. Дзяцінства і немалая частка юнацтва прайшлі ў Кастраме. Скончыў старую Кастрамскую гімназію на Мураўёўцы, потым гісторыка-філасофскі факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта (1906 — 1912 гг.). Пазней вучыўся ў Гейдэльбергскім і Фрэйбургскім універсітэтах у Нямеччыне. Пачаў друкавацца ў 1909 г. У 1-ю сусветную вайну служыць у дзеючай арміі. Кастрычніцкая рэвалюцыя заспела яго ў Пярмі, і неўзабаве трагедыя разьдзіраючай краіну грамадзянскай вайны прывяла Іванова ў войска Калчака.

Падчас Грамадзянскай вайны 1917-1922 гг. быў журналістам у Омску, Уладзівастоку. У 1922-1945 гг. апынуўся ў эміграцыі, спачатку ў Карэі, затым жыў у Кітаі, спачатку як эмігрант. З 1923 г. жыў у Шанхаі, дзе працаваў над кнігай «Мы: Культурна-гістарычныя асновы рускай дзяржаўнасці». У канцы 20-30-х гадоў ХХ ст. выпусціў шэраг кніг: аўтабіяграфічны раман «1905: Раман маладой душы» (1929 г.); зборнік палітычнай эсэістыкі і ўспамінаў «Агні ў тумане: Думы пра рускі досвед» (1932 г.); «Справа чалавека: Вопыт філасофіі культуры» ( 1933); этычныя пошукі Іванова знайшлі адлюстраванне ў «Аповесці пра Антонія Рымляніна» (1934 г.). З 1925 г. супрацоўнічаў з ТАСС. У 1931 г. атрымаў савецкае грамадзянства. Атрымаўшы ў 1945 г. дазвол вярнуцца ў СССР, ён пасяляецца ў Хабараўску (вярнуцца ў цэнтр Расеі яму не дазволілі) і жыве тут да самай смерці.

У сярэдзіне 1950-х гг. Іваноў зноў звярнуўся да ўласнай маладосьці: падзеі 1905 г. у Кастраме знайшлі сваё адлюстраванне ў рамане-хроніцы «На Ніжняй Дэбры» (1958 г.); вобраз галоўнага героя Мікалая Прокшына носіць аўтабіяграфічныя рысы.

Пачатыя ў 1910-е разважанні пра лёс Расеі («Мы», 1926 г.) ўвасобіліся ў яго галоўным рамане «Чорныя людзі» (1963 г.). Тут знайшлі адлюстраванне ці ледзь не ўсе найбольш значныя падзеі рускай гісторыі XVII ст. Гісторыясофская канцэпцыя Іванова, выкладзеная ім у кнізе «Мы» і праілюстраваная «Чорнымі людзьмі», знайшла свой працяг у кнізе «Імператрыца Фіке» (1967 г.). Гэты зборнік складаецца з трох аповесцяў: «Іван Трэці», «Ноч цара Пятра» і «Імператрыца Фіке» (пра маладосць Кацярыны II). Па задуме Іванова «Іван Трэці» павінен быў мець працяг — раман «Аляксандраўская слабада» пра эпоху Івана Грознага (незакончаны). Да гэтага цыклу «гістарычных апавяданняў» арганічна прымыкае і раман-даследаванне Іванова «Аляксандр Пушкін і яго час» (1970 г.).

У апошнія гады свайго жыцця Усевалад Міканоравіч пісаў, можа быць, самую галоўную сваю працу — успаміны. Праўдзівы аповяд пісьменніка пра сваё жыццё (1-я сусветная вайна, рэвалюцыя, калчакаўшчына, эміграцыя) доўгія гады не мог убачыць святло. Перабудова зрабіла магчымым яго апублікаванне. У 1987 годзе ў часопісе «Дальний Восток» у нумарах 7 і 8 быў надрукаваны часопісны варыянт 1-га тома ўспамінаў, прысвечаны галоўным чынам кастрамскому перыяду жыцця.

Памёр 9 снежня 1971 года.



Комментарии от авторизованных пользователей видны всем пользователям сразу, анонимные только после модерации!

Войдите Или зарегистрируйтесь

Добавить комментарий

Последение комментарии

Люстрадзён на сёньня

Любопытно было бы взглянуть на документы, коренной волковычанин )))


Люстрадзён на сёньня

Хватит клеветать на спец службы. Не знаешь - не пиши. У меня 7 поколений жителей Волковыска ,на всех...


«Прасіце Бога, каб нас уз’яднаў…» Шчыры расповед остарбайтэра з Падароску

кто автор, мне понравилось


В Волковыске проводятся раскопки захоронений

Да я тоже слышал .один мой знакомый говарил что его хотели вытащить. но не смогли .пригоняли танк...